basiskenmerken

begeleiden van de persoon-in-ontwikkeling

Basisprincipes van de KOH – overzicht

 

Een overzicht. - Deze basisprincipes van de kritische ontwikkelingsbegeleiding zijn van toepassing op alle leeftijden en in alle levenssituaties.

1. Om relevant te zijn, moet elke vorm van hulpverlening focussen op het kind-als-persoon in zijn actuele leefsituatie. De eigen beleving van het kind (persoon) vormt ons vertrekpunt: elk kind is uniek en heeft altijd gelijk.

2. Dit unieke kind (persoon) functioneert als een autonoom persoonlijk gedragssysteem dat zichzelf, via zijn eigen levenservaringen en keuzes, ‘gemaakt’ heeft, in stand houdt en verder ontwikkelt. Vandaar de nadruk op begeleiding, die kritisch moet zijn.

3. Een derde beslissende stellingname is de keuze voor een salutogene oriëntatie die primair streeft naar het verbeteren en versterken van de gezondheid van de globale persoon via een optimale systeemwerking. De specifieke problematiek (afwijking of onvermogen) wordt dan geïnterpreteerd en geanalyseerd als de manifestatie van een verstoorde werking van het gedragssysteem, dus als systeemprobleem. Het storende effect van de objectieve defecten wordt in die context geanalyseerd.

4. Een vierde belangrijke stellingname die de probleemanalyse en de therapie bepaalt, is de erkenning van de primair lichamelijke existentie van de mens. Het lichaam blijft het noodzakelijke uitgangspunt van elke kritische analyse en begeleiding als voorwaarde voor het herstel van systeemwerking.

5. Leven, leren en ontwikkelen worden beschouwd als adaptatieprocessen die de parallelle ontwikkeling van persoon en leefwereld (‘econiche’) bepalen.

Deze aanpassing gebeurt via continue op elkaar aansluitende structurele koppelingen tussen de eigen interne structuren (mogelijkheden) en de externe omgevingsstructuren (uitdagingen).